சென்னை:
தமிழகத்தின் அரசியல் வானம் மு. கருணாநிதி மற்றும் ஜெ. ஜெயலலிதா மறைந்த பின்னர் ஒரு பெரும் இடைவெளி உருவானதாக பலரும் நோக்கியது. அந்த இடைவெளியை நிரப்புபவர் யார் என்ற கேள்வி தற்போது ஸ்டாலின் மற்றும் எடப்பாடி பழனிசாமி இடையே எழுந்துள்ளது. இது தொடர்ந்து ட்ரெண்ட் ஆகி வருகிறது. இடையில் ‘தவெகவுக்கும் திமுகவுக்கும் தான் போட்டி’ என விஜய் தொடர்ந்து குறிப்பிடுகிறார்.
இந்த விவாதம் திமுக தரப்பில் இருந்து விரிவடைகிறது. உதயநிதி ஸ்டாலின் உட்பட திமுக தலைவர்கள் சொல்வது என்னவென்றால் ‘எடப்பாடியின் இருப்பு தான் நம் வெற்றியை எளிதாக மாற்றும்’ என்பது போன்ற கருத்துகளை அடிக்கடி வெளியிடுகிறார்கள். அரசியல் களத்தில் அனுபவம் குறித்துப் பேசும்போது மு. க. ஸ்டாலின் நீண்ட காலமாக அரசியலில் இருப்பதாக கூறிக்கொள்கிறார். அவர் 1971இல் தான் அரசியலில் நுழைந்துவிட்டேன்; அப்போது எனக்கு 23 வயது என்று அடிக்கடி வலியுறுத்துகிறார். அவர் மிசாவில் சிறை சென்ற காலம், எமர்ஜென்சி காலம் போன்ற கடுமையான நிலைமைகளில் ஸ்டாலின் முன்னிலையில் நின்றவர் என்ற உண்மையை பலரும் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.
இருப்பினும், அவரது அரசியல் பெருமளவில் தந்தை மு. கருணாநிதியின் ஆதரவால் உருவானது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. எம்ஜிஆர் மறைந்த பின் ஜெயலலிதா அதிமுக தலைவியாக வர பல சவால்களை எதிர்கொண்டார். அதிமுக துருக்கிய பண்டிட் ராமச்சந்திரன், நெடுஞ்செழியன் என பல முதன்மை நிர்வாகிகளை அடக்கத் தேவைப்பட்டது. அதிமுக இரண்டாம் வரிசை தலைவர்கள் பலரை எதிர்த்து நின்று கட்சি தலைமையை அவர் கைப்பற்றினார்.
இந்த போராட்டம் ஸ்டாலினுக்கு இல்லை. அவர் தந்தை உயிரோடு இருந்தபோதே திமுகவின் பெரும்பாலான மாவட்ட செயலாங்களை தன் ஆதரவாளர்களை வைத்து நிரப்பினார். இதன் மூலம் அவருக்கு எதிர்ப்பு குறைவாக இருந்தது. அவருக்கு முக்கிய எதிர்ப்பு மட்டுமே அழகிரி தரப்பில் இருந்தது; அதுவும் குடும்ப சண்டை என்ற அளவில் தீர்வு காணப்பட்டது.
இந்த நிலையில், எடப்பாடி பழனிசாமியின் அரசியல் வளர்ச்சி முற்றிலும் வேறு. அவர் சாதாரண கிளைக் கழகத் தலைவராக தொடங்கி, படிப்படியாக உயர்ந்து ஜெயலலிதா காலத்தில் நான்கு பேர் உள்ள சிறப்பு அதிகாரக் குழுவில் இடம் பெற்றார். பின்னர் சசிகலாவின் தயவால் அவருக்கு சிறப்பு அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டது. இது அவருக்கு முதல்வர் பதவி வருவதற்கான அடிப்படையாக அமைந்தது.
ஆனால் அந்தப் பதவியை தக்கவைக்க அவர் பல நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டார். முதலில் சசிகலாவை நீக்கினார்; பின்னர் ஓ. பி. சிறீதரை அடக்கினார். இதுவே அவரது அரசியல் திறமையை வெளிப்படுத்தியது. 4 ஆண்டுகள் அவர் நிலையான ஆட்சி அமைத்தார். இது ஸ்டாலின் விஷயத்தில் வேறுபட்ட அணுகுமுறை.
ஸ்டாலின் அதிகாரம் மக்கள் வாக்கின் மூலம் கிடைத்தது. அவர் நேரடியாக மக்கள் வாக்கின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல்வர் என்பது பெரிய வித்தியாசம். எடப்பாடியோ அதிமுக சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் வாக்குகளால் முதல்வர் ஆனார். இது இருவருக்கும் இடையே ஏற்படும் தரத்தில் முக்கிய வேறுபாடு.
2006இல் திமுக முழு அதிகாரம் பெறாது, கட்சி பெரும்பான்மை இல்லாத காலம். அந்த நிலையை மாற்றி முழு மேஜரிட்டி ஆட்சியை உருவாக்கியவர் ஸ்டாலின். அவர் தொடர்புடைய கூட்டணி 159 தொகுதிகளில் வென்றது. அது அதிமுகவின் 10 ஆண்டு ஆட்சிக்கு முடிவு கோட்டு வைக்கப்பட்டது.
இதே நேரம் எடப்பாடி தலைமையில் அதிமுக கூட்டணி இந்தத் தேர்தலில் 75 இடங்களுக்கு மேல் பெற முடியவில்லை. அவர் முதல்வராக இருந்த போது நடந்த 2019 இடைத் தேர்தலில் அதிமுக வெறும் 9 இடங்களில் மட்டுமே வெற்றி பெற்றது. இடைத் தேர்தல்கள் சாதாரணமாக ஆட்சி கட்சிக்கு சாதகமாக இருக்கும் என்ற கோட்பாடு. அதை மாற்றியது இவரின் தோல்விகளே.
2021 சட்டமன்ற தேர்தல், 2022 உள்ளாட்சித் தேர்தல், 2024 மக்களவை தேர்தல் என அடுத்தடுத்து அதிமுக தோல்வியை சந்தித்தது. மாநகராட்சி, நகராட்சி என அனைத்திலும் திமுக வெற்றியை கொண்டாடியது. மேற்கு மண்டலம் கூட அதிமுகவின் கோட்டை இழக்கப்பட்டது.
ஜெயலலிதா சில தேர்தல்களில் தோல்வியை அடைந்திருந்தாலும், அடுத்தடுத்து வெற்றியை பெற்றார். அது ஸ்டைல். ஆனால் எடப்பாடி அதை இழந்துவிட்டார். அவர் தொடர்ந்து தோல்வியை அடைந்து வருகிறார். இது அவர் வாக்கியத்தில் “அதிமுக எடப்பாடியின் தலைமையில் வென்றதில்லை; திமுக ஸ்டாலின் தலைமையில் தோல்வியில்லை” என்று வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.
