நமது வாழ்க்கையில் பணி நிறைவு பெற்றுப் பெறக்கூடிய ஓய்வூதியப் பலன்கள், பரம்பரைச் சொத்துகளை விற்பனை செய்வதன் மூலம் கிடைக்கக்கூடிய வருவாய் அல்லது நாம் பணிபுரியும் நிறுவனங்களில் இருந்து கிடைக்கக்கூடிய பெரும் போனஸ் தொகை என ஏதோ ஒரு வழியில் திடீரென ஒரு பெரிய அளவிலான கணிசமான தொகை கைகளில் கிடைக்கும்போது, அதனைப் பாதுகாப்பாகச் சேமிக்கப் பலரும் தேர்ந்தெடுக்கும் மிக முக்கிய வழிமுறை வங்கிகளில் உள்ள ‘நிலையான வைப்பு நிதி’ எனப்படும் திட்டமாகும். அவ்வாறு கிடைக்கக்கூடிய மொத்தத் தொகையையும் ஒரே நிலையான வைப்பு நிதிக் கணக்கில் மொத்தமாக முதலீடு செய்வது சரியான முறையா அல்லது இதில் சாதுரியமான மாற்று வழிகள் ஏதேனும் உள்ளதா என்பதை ஓர் எளிய மற்றும் சுவாரசியமான உதாரணத்துடன் இந்தச் செய்திக் கட்டுரையில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.
விவேக் மற்றும் சமீர் ஆகிய இருவரும் ஒரே நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் நெருங்கிய நண்பர்கள் ஆவர். அவர்கள் இருவருக்குமே நிறுவனத்தின் சிறப்பான செயல்பாட்டிற்காகத் தலா பத்து லட்சம் ரூபாய் போனஸ் தொகை பரிசாகக் கிடைத்தது. கைகளில் கிடைத்த அந்தப் பெரும் தொகையை வங்கியில் நிலையான வைப்பு நிதித் திட்டத்தில் முதலீடு செய்து எதிர்காலத்திற்காகச் சேமிக்க இருவருமே ஒருமனதாக முடிவு செய்தனர். விவேக் தனக்குக் கிடைத்த மொத்தப் பத்து லட்சம் ரூபாயையும் ஒரே வைப்பு நிதிக் கணக்காகத் தொடங்கி, மூன்று ஆண்டுகள் கால அளவிற்குக் கூட்டு வட்டியில் முதலீடு செய்தார். ஒரே சான்றிதழ், ஒரே முதிர்வுத் தேதி என்பதால் இதில் தனக்கு எந்தவிதமான குழப்பமும் இல்லை என்று அவர் மனதிற்குள் நினைத்துப் பெருமிதம் கொண்டார்.
ஆனால், அவரது நண்பரான சமீர் கொஞ்சம் சாதுரியமாகவும் தீர்க்கதரிசனத்துடனும் யோசித்தார். அவர் தனது பத்து லட்சம் ரூபாய் பணத்தை மொத்தமாக ஒரே கணக்கில் போடாமல், தலா ஒரு லட்சம் ரூபாய் வீதம் பத்து தனித்தனி நிலையான வைப்பு நிதிக் கணக்குகளாகப் பிரித்து, அதே மூன்று ஆண்டுகள் கால அளவில் வங்கியில் முதலீடு செய்தார். விவேக் இதைப் பார்த்துச் சிரித்து, “ஒரே வட்டி விகிதம் கிடைக்கும்போது எதற்காக உனது நேரத்தை வீணடித்துப் பத்து மடங்கு ஆவண வேலைகளைச் செய்கிறாய்?” என்று கேலி செய்தார். அதற்குச் சமீர், “வாழ்க்கை எப்போது எப்படி மாறும், எப்போது பணத் தேவை வரும் என்று யாருக்குத் தெரியும்?” என்று கூறிப் புன்னகைத்தார்.
அவர்கள் முதலீடு செய்து சரியாக ஓராண்டு காலம் கடந்த போது, எதிர்பாராத விதமாக இருவருக்குமே தங்களின் குடும்பச் சூழ்நிலை காரணமாக உடனடியாக இரண்டு லட்சம் ரூபாய் பணம் தேவைப்பட்டது. விவேக் இரண்டு லட்சம் ரூபாயை எடுப்பதற்காக வங்கிக்குச் சென்றார். ஆனால், அவருடைய மொத்தப் பணமான பத்து லட்சம் ரூபாயும் ஒரே வைப்பு நிதிக் கணக்கில் இருந்ததால், அவர் வேறு வழியின்றி அந்த ஒட்டுமொத்தக் கணக்கையும் பாதியிலேயே முழுமையாக உடைக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டார். இதனால், முன்கூட்டியே பணத்தை எடுப்பதற்கான விதிமுறைகளின்படி, வங்கி நிர்வாகம் அவருக்குப் பத்து லட்சம் ரூபாய் முழுத் தொகைக்கும் ஒரு சதவீத அபராதம் விதித்தது. அதுமட்டுமின்றி, அவசரத் தேவைக்குப் போக மீதமிருந்த எட்டு லட்சம் ரூபாயை அவர் மீண்டும் புதிய வைப்பு நிதியாகப் போட முயன்றபோது, அன்றைய தேதியில் சந்தையில் நிலவிய மிகக் குறைவான வட்டி விகிதமே அவருக்குக் கிடைத்தது. இதனால் அவர் தான் எதிர்பார்த்த லாபத்தில் பெரும் தொகையை இழக்க நேரிட்டது.
மறுபுறம், சமீர் எந்தவிதமான பதற்றமும் இல்லாமல் வங்கிக்குச் சென்று, தன்னிடம் இருந்த பத்து தனித்தனி வைப்பு நிதிக் கணக்குகளில் சரியாக இரண்டு கணக்குகளை, அதாவது இரண்டு லட்சம் ரூபாயை மட்டும் முன்கூட்டியே முடித்துத் தன் அவசரத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்து கொண்டார். இதனால் அவர் அந்த இரண்டு லட்சம் ரூபாய்க்கு மட்டுமே மிகச் சிறிய தொகையை அபராதமாகச் செலுத்தினார். அவருடைய மற்ற எட்டு வைப்பு நிதிக் கணக்குகள், அதாவது எட்டு லட்சம் ரூபாய் பணம் எவ்விதப் பாதிப்பும் இன்றி அப்படியே வங்கியகத்தில் பாதுகாப்பாக இருந்து, ஆரம்பத்தில் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட அதே அதிகப்படியான வட்டித் தொகையைத் தொடர்ந்து எவ்விதக் குறைவும் இன்றி ஈட்டித் தந்தது.
இந்த எளிய நிதர்சனமான உதாரணம் மூலம் நாம் அறிந்து கொள்ளும் மிக முக்கியப் பாடம் என்னவென்றால், கைகளில் பெரிய தொகை கிடைக்கும்போது அதனை ஒரே நிலையான வைப்பு நிதிக் கணக்கில் முடக்குவதற்குப் பதிலாக, சமீரைப் போலப் பல கணக்குகளாகப் பிரித்து முதலீடு செய்வதே மிகவும் புத்திசாலித்தனமான நிதி மேலாண்மை ஆகும். இத்தகைய விவேகமான முதலீட்டு முறை, நமது அவசரக் காலங்களில் சிறந்த பணப்புழக்கத்தைத் தருவதோடு மட்டுமல்லாமல், ஒரு சிறிய பணத் தேவைக்காக நமது ஒட்டுமொத்த நீண்ட காலச் சேமிப்பின் வட்டி வருவாயையும் இழக்காமல் முழுமையாகப் பாதுகாக்கிறது.
